Nederlandlingvaj   ĵurnal-artikoloj

tradukitaj en Esperanton
fare de Toon Witkam


fonto:
la Nederlanda ĵurnalo Volkskrant
http://www.volkskrant.nl/buitenland/kabinet-may-vol-working-class-heroes~a4340016/ ĉefe la titolo kaj subtitolo de la enreta versio diferencas de la papera Volkskrant-versio (de 15 julio 2016) sur kiu la ĉi-suba traduko estas bazita
tradukis ĝin (el la Nederlanda en Esperanton) Toon Witkam

Ĉiuj grupoj kunvenas en la ‘May’-kabineto

La koalicio, kiun forĝis la nova Brita ĉefministro Theresa May, estas mikso de radikalaj ‘Brexit’-uloj kaj konservativaj ‘Remain’-uloj. Riska sed strategia elekto.

Volkskrant 15 julio 2016

 

Fare de   Patrick van IJzendoorn

 

Singarda. Persista. Eviti riskojn. Jen vortoj kiujn oni kutime kun Theresa May asocias, sed dum la lastaj tagoj la nova Brita ĉefministro montris sin de alia flanko. Bruta flanko. Kiam en Parizo estis festata Bastille Day, okazis en Londono malfruinta May Day festo, ĉe kio la elitismaj Cameron-uloj cedis lokon al la working class hero's. Post kiam la polvonuboj disiĝintis kaj la sango estis drenita en la stratkanaletojn de Downing Street, staris nova registaro. Koalicio inter radikalaj ‘Brexit’-uloj kaj konservativaj ‘Remain’-uloj[i].

De ĉiuj nomumoj, plej da atento iris, enlande kaj precipe ankaŭ eksterlande, al tiu de Boris Johnson. La vizaĝo de la Brexit-kampanjo, ankaŭ per lia malica plumo, estas vundinta multajn landojn kaj ŝtatestrojn, de Germanio ĝis Papuo-Nov-Gvineo, de Barack Obama ĝis Hillary Clinton. Lia nomumo estas vidita kiel eksternorme irinta kazo de Angla humuro, sed ĝi povas ankaŭ esti prudenta ago de May. Ene de la registaro, li estas pli sendanĝera ol ekster tiu, kaj krome li nun portas respondecon pri la situacio kiun kaŭzis ankaŭ li.


Kiel fama kaj plej karesebla Brita politikisto Johnson devas iĝi super-ambasadoro, . . .

...ĝuste kiel li ok jarojn longe estis tio nome de Londono. "Li vojaĝis multe, estas kulture klera, inteligenta, amuza kaj sprita. Mi ne dubas, ke diplomatoj kaj altranguloj dum lia misio morale malfortiĝos", aŭguris komentisto James Delingpole. Eksa Usono-ambasadoro Christopher Meyer nomis ĝin nomumo plena de imago. "Li povas esti la bezonata adrenalino en nia diplomatia sistemo, tiel ke ni povas pli bone profiligi nin en la mondo." La unua tintilo de Johnson estis, kiel povus esti alie, kun sia Usona kolego John Kerry.

Kvankam Johnson estas la ĉeffiguro, la metia laboro estos farata de Brexit-ministro David Davis kaj lia kolego por Internacia Komerco, Liam Fox, du firmaj Brexit-uloj. La unue nomita estis en la naŭdekaj jaroj vicministro pri Eŭropaj Aferoj, tempo en kiu li iĝis konata en Bruselo kiel ‘Monsieur Non’. Nun li devas sekurigi novan rilaton kun la EU. La Tory[ii]-veterano volas antaŭ kristnasko Artikolon-50 lasi validiĝi, kaj vidas ne Bruselon sed Berlinon kiel sian unuan halton. Laŭ li, kontrakti komercajn aranĝojn Britio povas pli rapide ol unio kun 28 landoj.

La preparado de tio estos la tasko de Liam Fox, kiu vojaĝos tra la mondo por serĉi komerc-partnerojn. Tio markas la celon de la Tories[iii]: la Brexit estas decidita fakto, nun ĝi devas iĝi sukceso. Donante tiun laborigan taskon al ŝiaj tri Brexit-uloj, May formas defendo-linion. Kiam ili faros sukceson de tio, profitos la tuta registaro; kiam ili ne establos bonan interkonsenton, ŝi povas meti la kulpon sur la tri. La sama ideo ekzistas ĉe la nomumo de ŝia rivalo Andrea Leadsom por agrikulturo. Ŝi devos helpi la farmistojn.


La Brexit-alo formas mini-kabineton ene de kabineto, ankaŭ el filozofia vidpunkto.

Homoj kiel Fox kaj Davis vidas la landon kiel novliberala, impost-amika komerca nacio, kompleta kun entreprena imposto de 10 procentoj. Britio kiel Singapuro en la Norda Maro. Tio estas en malakordo kun la socie kortuŝita One Nation-filozofio kiun May proklamas. Tekstopartoj el ŝia Downing Street-alparolo pri sociala justeco, la malbonaj flankoj de akrido- kapitalismo[iv], kaj la publika intereso, tre taŭgas por Labour[v]-kongreso.

Unu el ŝiaj moknomoj estas ne vane ‘la Merkel de Maidenhead’, referenco al ŝia balotdistrikto. Ŝi volas landon kiu laboras por ĉiu, ne nur por la loĝantoj de Notting Hill[vi] sed ankaŭ de Nottingham[vii]. Tial ŝi adiaŭis la koterion de Notting Hill ĉirkaŭ Cameron: krom Osborne ankaŭ Michael Gove kaj partiestro Oliver Letwin estis forsendataj el Downing Street. La ŝika kvartalo en Londono, kiu iĝis fama dank’ al Hugh Grant kaj Julia Roberts, estas nun Notting Hell[viii], kiel nomiĝas libro de la fratino Rachel de Boris Johnson.

Estas simbole, ke la rolon de la Old Etonian Letwin estas transprenita de Patrick McLoughlin, kiu en la tempo de Thatcher laboris en la minejoj de Stafford. La pridungitara singardemo de May klarigas multe. La unuan fojon venas ministro de Edukado, Justine Greening, kiu ne estas irinta al ordinara publika lernejo. Ĉe la ministerio de Komunumoj venas Sajid Javid, filo de Pakistana busŝoforo. Alia ŝtata lernejanino, Liz Truss, devas fari la kriminalan juron pli humana kaj pli progresema. Sole la laboristfilo Stephen Crabb eliminiĝis, post afero ĉirkaŭ ‘sexting’.

 

Akceptante en sia ministraro pli da politikistoj kun 'ordinara' fono, May volas proksimiĝi al pli ampleksa grupo de balotantoj, . . .

... precipe nun kiam Labour drivas maldekstren. La perdita referendumo estis, krom protesto kontraŭ enmigrado kaj la EU, ankaŭ signalo pri la malegaleco. May celas la sociajn cirkonstancojn kiuj kondukas homojn al esprimi ilian malkontenton pri enmigrado – atendolistoj por hejmoj, lernejlokoj kaj interkonsentoj por hospitaloj – plibonigi. Jen antaŭzorgo okaze de alveno de komerca aranĝo sen enmigradlimigo.

Tiel ŝi volas liberigi sin de la severa politiko pri elspezlimigo de Osborne, kiu forte trafis Brexit-regionon kiel la Nordorienton. La ideo ŝajnas esti: kaŭzi duan industrian revolucion, en la mezo kaj nordo de la lando. Nun la insulo tro dependas de la Londona City. Devas denove aĵoj esti produktataj. 'Made in Britain' estas ankaŭ en linio kun la intencoj de la Brexit-uloj por konkeri la mondon. La ministro de Edukado devas plie atenti la kreadon de staĝo-eblecoj, de praktikcela trejnado. Ne ĉiu bezonas havi akademian gradon.

Venas grava rolo por la nova ministerio de Aferoj, Energio kaj Industria Strategio. May eĉ parolas pri 'Industria politiko', termino kiu antaŭ kvardek jaroj lastfoje sonis el la buŝo de la konata socialisto Tony Benn. May volas landon plenan de aktiveco kaj renovigo. Tikla – kaj simbola – punkto ene de la kabineto estos la demando, ĉu Heathrow jes aŭ ne devas ekhavi trian alteriĝan vojon. Unuflanke tio estas grava deirpunkto al la mondo, sed samtempe ekzistas la impulso protekti la proprajn civitanojn – almenaŭ tiuj en Okcidenta Londono.


La misio de May enhavas ion paradoksan. Ŝiaj Brexit-uloj devas organizi adiaŭon de la EU, dum aliaj registaranoj devas fari la landon socie-ekonomie ĝuste iom ‘pli Eŭropeca’.

 

 

Patrick van IJzendoorn   studis politikon en la Universtitato de Amsterdam, kaj ĵurnalistikon en Utrecht; li jam plurajn jarojn estas korespondanto, en Londono, por Volkskrant.

 

 

Listo de ministroj en la nova registaro de Britio:

 

Molaj ‘Brexit’-uloj:

Boris Johnson (52)        Eksterlandaj Aferoj
Chris Grayling (54)        Transportado
Priti Patel (44)               Evolua Kunlaboro

 

Firmaj ‘Brexit’-uloj:

David Davis (67)             Brexit
Liam Fox (54)                Internacia Komerco
Andrea Leadsom (53)     Agrikulturo

 

EU-inklinemaj:

Amber Rudd (52)          Enlandaj Aferoj
Alun Cairns (45)            Kimrujo
Liz Truss (40)               Justeco
Justine Greening (47)    Edukado
Damien Green (60)       Dungado

 

EU-skeptikuloj:

Theresa May (59)            Ĉefministro
Philip Hammond (60)       Financoj
Michael Fallon (64)           Defendo
Jeremy Hunt (49)              Sano
James Brokenshire (48)   Norda Irlando
Sajid Javid (46)                Komunumoj
Greg Clark (48)                Aferoj, Energio kaj Industria Strategio
David Mundell (54)           Skotlando

 

 

[i] ‘Remain’-uloj = tiuj Britoj kiuj volas resti (anglalingve ‘Remain’) en la Eŭropa Unio.

[ii] Tory = la tradicia nomo por la Konservativa partio (la plej granda dekstra-flanka politika partio) en Britio.

[iii] Tories = membroj de la Tory partio.

[iv] akrido-kapitalismo = certa ekscesa formo de kapitalismo, anglalingve konata kiel 'locust capitalism' (vidu ekzemple http://populisthope.blogspot.nl/2013/05/locust-capitalism.html )

[v] Labour = la tradicia nomo por la centro-maldekstra partio, Laboristpartio, en Britio.

[vi] Notting Hill = abunde riĉa kvartalo en Londono, kun kiu rilatas ankaŭ la antaŭa ĉefministro Cameron.

[vii] Nottingham = urbo 150 kilometrojn norde de Londono.

[viii] Hell = infero (!)

Ĉiuj artikoloj   |  




© novembro 2017 Toon Witkam | Powered by RosyGrass
Hosted by Bluehost.com